I 



r37 ) 



apud senem Coum in libris Epidemiarum primo imprimis tertioque, et passim 

 in fere omnibus ejus operibus. 



Si caiisam iuvesiigamus , ciii crises et dies criticos iribuebant veteres medici , 

 non possumus non videre Hippocratem non nisi naturam , ut bas operationes 

 in corpore acgroto agentem , causam babuisse ^ et crises in morbis opus esse 

 naturae plane profîteri. Beue multi auctores variam causam in médium protule— 

 runt; at cum de bis bypotbesibus in altéra sectione agendum nobis sit, super- 

 vacuum esset bic aliquid de illis disserere. 



CAPUT TERTIUM, 



EXPONITTJR DIERUM CRITICORUM DOCTRINA. 



§. XXXV. 



Non solum docuerunt veteres medici, Hippocratis sententiam secuti , plurimos 

 morbos acntos vel febrCes crisibus sive evacuationibus criticis terminari , et ré- 

 gulas tradiderunt, per quas organon vel pars quaedam specialis, qua crisis futura 

 sit, determinari et quasi praevideri potest 5 sed etiam tempus indicaverunt statum 

 praffixumque , que crisis saepissime fieri solet ; et inde nata est eorum de diebus 

 criticis sive decretoriis doctrina. 



Quod in universum a plurimis veteribus admissum erat, mox exposituri sumusj 

 omissis , ut in secunda parte eas repetamus, omnibus disputatiooibus , quas de 

 eadem doctrina babuerint medici diversarum scbolarum. 



Hippocrates , et alii medici post eum criticos seu decretorios (^Kfirifta') ap— 

 pellant dies , quibus morborum judicationes contingunt , vel quibus natures pugna 

 cum morbo vel alterius ipsorum Victoria apparet (1). Eos Lud. Duretus (2) 

 arbitres vocavit et judices disceptationum naturœ ac morbi. Qui vero dies nun- 



(0 Prosper Alpin, lib. Vf. cap. IV. 



(3) lu Hippocr. coac. praenot. 74 ad o. i43. 



