(38 ; 



quam jiidicationlbus vel rarissime insignes fiunl , non decretorii slve acritici 

 (^ xKfic-ifici) dicuntur. Ex eo quod passim apud Hippocratem in libris Epidemico- 

 rum , Prognosticorum et Aphorismorum (i) fere omnes morbi dies pro decre- 

 toriis legaulur, et hoc ex historiis morborum apud auctores diverses et ipsum 

 Hippocratem facile deduci possit; multis visum est, crises omni die promiscue 

 contingere in morbis et omnes dies decretorios posse dici. IIa?c autem sententia 

 cum veterum doctrina minime consentit; largitur quidem Galeniis singulis diebus 

 crises accidere ■ sed accurate est notandum quod bis addit , non in omnibus 

 aequales numéro observari neque pares fide (a) , quam restrictionem alio loco 

 latius explanam; « ut vero decretorius dies quidam dici posslt , inquit, non sat 

 est non raro vidisse eum judicanlem morbos 5 sed oportet in illo crebro fieri judicia 

 et prœterea crisim esse bonam , tutam , manifestam et perfectam (3). Atqui cum 

 edocuerit experientia , non omnes morbi dies, sed quosdam tanlum bas notas 

 possidere , inde nata est dierum distinctio, inde dierum critiorum doctrina. 



Ab antiquissimo aevo observalum fuit, morbos acutos seu fébriles per qua- 

 draginta dierum spatium ut maxime decurrere , atque ex bis plurimos septimo , 

 decimo quarto, et vigesimo frequentius etperfectius quam uUo alio die manifestis 

 judicationibus terminari. Propter quod hi dies , septimus nempe , decimus quar- 

 tus et vigesimus ab Hippocrate eminentes sive excellentes ( xiftirru j dicti , feli- 

 cissimi inter omnes alios dies auctoribus babentur, et maxima eis virtus critica 

 adscribitur. Radicales seu principes seu decretorios simpliciter, eosdem dies 

 nominaverunt Arabes medici. 



Secundum ordinem , quoad potestalem criticam , tenent nonus undecimus , 

 et decimus septimus , quibus sat crebro crises accidunt. Minus perfecte judicant 

 tertius , quartus , quintus , et decimus octavus. 



Aliis adbuc diebus prseter memoratos crises contingere possunt, sed ut pluri- 

 mum malae vel imperfectae evadunt. Hoc praecipue de sexto die valet. Isto enim 



(i) Conf. epid. lib. I. sect. III. progooa. lib. III. Apli. sect. H. 24 1 '^"- ^V, 36. 

 (a) Gai. de dieb. critic. lib. I. cap. II. 

 (3) Gai. de dieb. crit. lib. I. cap. I. 



