(49) 



aut prodesse œgrotanti (i). Plura vero de hac re, ubl crisium impedimenta 

 exposuimus in §. XXXIII reperire est. 



§.XLI. 



Applicationem doctriua; dieriim decretorionim haec duo , fatentibus ipsis ve- 

 teribus , interdum difficillimam reddunt , quod nempe longitude diei unius me- 

 dicinalis non exacte determinetur , et quod exactum morbi principium statuere 

 semper sit laboriosum , vel quandoque impossibile. Ac rêvera haud aegre prae- 

 sentitur , diem quemque decretorium statui neque cognosci posse , morbi primo 

 die jam indeterminato. Quod ad prius punctum atiinet , ex omnibus quae de 

 hoc veteres saepe contraria praeferentes scripserunt, nibil aliud concludi potest, 

 nisi plurimos in hoc consentire , quod diei morbi sit eadem ac naturali longi- 

 tude , scilicet horarum quatuor et viginti. Non minus sententia difTerunt quo- 

 ad determinationem exactam principii morbi , id est hujus puncti temporis , a 

 quo initium primi diei morbi locum habet ; et numerosae controversiae , quibus 

 quaestio hœc originem dédit satis demonslrant quam difficilis sit iilius resolutio. 

 Et rêvera difficultas illa una e validissimis objectionibus est , quae olim contra 

 dierum doctrinam prolata fuit , et hodierno tempore non exigua est causa cur 

 ea doctrina tara valde negligatur. Plerique medici sententiam in hoc Hippocratis 

 Galeuique secuti, admiserunt , initium morbi tempus illud esse in universum , 

 cum aegri manifeste incipientes febrire , decubuerunt. Ergo a primo die quo fe— 

 bricitavit homo, non ab ilio quo doluit capite , vel ejusmodi aliud quidpiam 

 passus est , judicationes explorandœ sunt. 



In principiis hujus modi sitam esse, ait Galenus, experientiam dierum decre- 

 toriorum , et desumptam fuisse in morbis , ubi manifesta fuere principia , omissis 

 iis morbis, in quibus obscura principia sunt; nam fatentur veteres taies dari 

 morbos , quibus ob obscuritatem principii mutilis fit doctrina dierum criticorum. 

 Alia adhuc interdum in doctrina dierum decretoriorum obveniebat difticultas , 

 qu£E consistit in determiuatione diei, qui vere decretorius habendus est, quum 



(i) Apb. I. sect. I. 1. 



