( 5o ) 

 crisis duos vel etiam très occupât dies. Dlfficultas haec multo minora habet in- 

 commoda et certis legibus sat facile solvi potest : ut igitur distinguatur utriusnam 

 sit diei crisis , ad quatuor notas est attendendum ; scilicet ad proportiouem ac- 

 cessionum , ad naturam dierum , nam salubre perfectumque judicium diei fausto 

 potius, ut et imperfectum periculosumque diei malo , tribuendiim est; ad nu- 

 merum decretorium temporum (sunt enim tria decretorite accessionis initium, 

 decretoriœ motionis principium , et ipse judicii finis ) ; ac denique ad tempus 

 judicii; et rêvera ulra die longius fuerit , illi magis judicium attribui débet. 



Si itaque quatuor ha» notte uno die introducantur , huic quoque judicium tri- 

 buendum est. At si una ex his relinquatur, ei adscribendum similiter, sic tamen 

 ut jam aller etiam dies exislimelur ipsius crisis particeps. Si vero fcquales sint 

 notas , judicium utrique diei erit commune. Intérim non duos modo sed très 

 etiam dies judicium attingit. At tune sane quantum ad temporis loiigitudinem 

 attiuet, médius est prœferendus : non tamen universum ei judicium tribuendura. 

 Crisis ita per plures dies protracta , quae fere semper observatur in morbis qui 

 non anle quadragesimum diem solvuntur, maximeque cum in abscessum desierit 

 judicium 5 interdum etiam in morbis acutis contingit; et hoc ut plurimum pro- 

 ducunt eœdem causae, quas crises prœpediunt sive inculpant. Uœc cœterum dis- 

 tinctio diei qui decretorius habendus est in cnsu modo citato , etsi levissimi 

 momenti sit relative ad praesagium et ad indicationes curativas, originem dédit 

 non paucis disputationibus fautores crisium inter et eorum adversarios. Hi adhuc 

 non sine jure objiciebant incertitudinem , et quasi nuUitatem doctrinœ dierum, 

 quum existeret morbi récidiva, vel morbus diuturnus acutus fieret. 



§. XLn. 



De causis vero crisium uecnon dierum criticorum plura absurda apud auc- 

 tores prolata leguntur. Numerorum harmonia et dignitas ; lunœ et solis vel alio- 

 rum astrorum influxus ; humorum animalium motus ; vel fermentatio ; cordis 

 et arteriarum actio aucta ; vis vitas ; anima etc. , tôt sunt varias hypothèses in 

 médium prolatce et mutuo confliclu erutie. Hippocrates , qui phasnomenis mor- 



