( 6o ) 

 relationem specialem , inter segrotantem quemque et lunam , ad certum punctum 

 perventam admitterentj quod vero est hypothesis absurda, quam Astrologi ad- 

 debant suas aliae hypothesi circa hanc lunae potentiam , miUo valido argumento 

 probatam. 



§. XLIX. 



Hleronymus Fracastor (i) qui sœculo quinto decimo vivebat, philosophus et 

 medicus praeclarus , acerrimus fuit adversarius systematis illo tempore circa lunae 

 et astrorum in crises et dies criticos actionem regnantis , et ad motum proprium 

 humons melancholici , omnem crisium et dierum criticorum causam reiulit. 

 Hypotliesim novam loco alius in médium proferebat , si quidem meris specula- 

 tionibus , non vero experientia , fulcitur. Fracastorii systema cum veterum dierum 

 computatione non consentit , ideoque contra hanc in objectionem quidam illud 

 verterunt 5 ast fere nullum valorem habet illa hypothesis , cum plane sit impos- 

 sibUe probare , imo sit observation! contrarium , melancholicum humorem majori 

 copia ut plurimum in morbis acutis adesse , et insuper cum experientia docuerit 

 illum humorem , ante septuaginta et duo horarum terminum posse elaborari et 

 moveri , atque nulla hujus vestigia in multis quartanis febribus reperiri. Thorino (2) 

 et Blondo (3) contra Fracastorii opinionem ad astrologiam confugere, atque 

 mutationes in corpore humano contingentes a mutationibus corporum cœlestium 

 pendere , studuerunt probare. 



§. L. 



Amatus Lusitanus, medicus Hebraeus, ad harmonicam consonantiam dierum 

 criticorum causam retulit, et numéros vim quamdam possidere , qua dies fiunt 

 critici , putavit. Septimum diem inter criticos habet prsecellenlem , quia corpus 



(i) Supervaciiam censuimus illius systematis penitus nunc obsoleti, expositionem a cl. Bordeu 

 iDsuper recle factam. 



(2) Aadr. Thurin. de causs, dier. ctit. f. ii3. 

 (3 De dieb. décret, et cris, cootra neotericos. 



