( 62 ) 



protulit. Crises in morbis fieri , admittit , sed existimat has suo temporc parcius 

 incidere propter frigidam reglonem , propter fiigidum rcgimen , et propler 

 catharticorum abusum in principiis morborum, quœ naturam a crisi facienda 

 divertunt (i). Quod ad dies criticos attinet, eos plane rejicit, eisqiie non plus 

 tribuendum esse contendit , quam annis climatericis , vel Genethliacorum nuga— 

 mentis, qui ex cœtu siderum ac cœli positu, momento nalivitalis respondente, 

 temperamenta , mores et fortunas bominum dicunt. Absurditatem doctrinae As- 

 tronomorum demonstrat, et quolibet die bonam crisim contingere posse putat, 

 cum in Hippocratis Epidemiis morbos omni fere die judicatos deprebendere 

 liceat; ideoque nullam distinctionem dierum parium impariumque facit. Censet 

 vario etiam valde tempore, non certo ac definito , fieri expulsionem bumoris 

 cocti , quia coctio vario etiam valde tempore fiât pro ratione bumoris , tempera— 

 menti bominis, regione etc., nec aliunde extrinsecus esse qiiaerendam crisis 

 rationem a ccelo vel diebus (2). Hase Plempii opinio de diebus crilicis vix a 

 Ceki sententia discrepat, cujus ideo verba refert. 



g. LU. 



Paracelsus , Alchemias conditor , fatiscente Galenismo , sua principia chemica 

 crisium doctrinœ adaptare et per sales suos earum rationem reddere tentaverat , 

 attamen astrologiœ etiam addicebatur. Helmontius , Paracelsi successor , a cujus 

 doctrina fermenta sua cbemica et arcbaeos suos deprompsit ; prurienti animo et 

 ad innovandum ardentissimo gaudens , ad opiniones a scbolis transumptas reji- 

 ciendas admodum impellebamr. Itaque Asclepiadis imitator omnem vim naturae 

 medicalricem , et crises et dies criticos omnino negavit. Acerrime invebitur in 

 crisin et medicos qui banc observant , et expectant in morbis , dicens (3) : bonus 

 medicus negligere crises débet , quia anticipare. Nam natura crisim non facit , 

 nisi dum sola totum onus bajulat, slatis diebus. Verus ergo medicus ante crisim 



(1) Fundam. med. p. 288. 

 (a) Fundam. med. p. 290. 

 (3) De febrib. cap. XI. n. 37. 



