( 63 ) 



morbum superare débet , ideoque nec crisim expectat , nec optât ». Noiebat 

 morbum repugnare naturae; adeoque inepte a scholis transumptum esse crisis 

 nomen , cum sine lite et judice contingeret 5 et dicit (1) se juniorem quinque 

 libres de criticis conscripsisse , quos dein Vulcano obtulit, Jactabat etiani se posse 

 nascentes morbos in ipsis suis incunabulis quasi sufFocare , antequam adolesce- 

 rent , et medici nomine indignes esse , qui hoc efficere non possent. Haec au— 

 dacia asserta , jam ab Asclepiade olim prodita , ad derisum contemptumque 

 prudenti medicorum Hippocraticorum in morbis expectationi promovendum 

 idonea admodum erant. In posterum vero hi , naturae causam repetentes, ar- 

 gumentis Helmontii et chemistarum reposuerunt, tôt et tanta promittere facil- 

 limum esse ; exsequi autem difBcillimum 5 et donec rerum experimentis se haec 

 omnia efficere posse comprobaverint , merito ab omnibus taies jactatores esse 

 contemnendos. Subsidio variolas invocaverunt , quse , invitis eorumdem tam ce- 

 lebratis arcanis, illico domari nunquam potuerunt, et tempora critica ordinem- 

 que natures tam conspicue manifestare non desierunt (2). 



§. Lin. 



Chemistae , Helmontium secuti , acerbi quoque scholarum inimici , uti De le 

 Boe Sylvius , Vicussens et alii , ne dignati qaidem sunt de crisibus et diebus 

 criticis aliquid dicere. Illa doctrina omuino neglecta fuit, atque ut hypothesis 

 vana ad veterum scholas reducenda illis habita fuit. Fatendum est magnifîcara 

 chemicam theoriam , eorum specifica et alterantia medicamina , necessario vi- 

 rium naturae medicatricum derisionem et despectum adducere debere. Hi enim 

 chemistae a quibusdam chemiatri dicli , omnia veterum praecepta spernebant , et 

 ttihil nisi in humoribus , suas chemicas suppositas operationes verum autumabant. 



A chemistarum circa crises et dies criticos opinione non multum dissentire 

 nobis videntur ii qui putabant nihil opus esse , crisibus attendere , quum in suis 



(1) la capitulo de tempore d. 55. 

 (3) Zwieteoius. Com. t. 11. §. 587. 



