(67 ) 



ad confirmandam antiquonim doctrinam praebuit. Notavit bubones et parotides , 

 quarto vel sexto die contingentes , omnibus œgrotantibus lethales fuisse , dum e 

 contra salvi evaserunt ii , in quibus septimo vel uono die apparuerunt. Asserit 

 febres inflammatorias , non nisi certis statisque diebus , septimo nempe , decimo 

 et quarto, vigesimo et uno die féliciter terminarij et bumorum maturationem 

 et separationem absolvi solummodo post septimum , quartum decimum , vigesi- 

 mum et unum diem , licet bonum eliam sit purgantia ante hos dies propinare. 

 Ex hisce assertis et aliis pluribus similibus , quee in ejusdem auctoris operibus 

 reperiuniur, annon jure concludere licet, Cbiracum non adeo crises et dies 

 criticos in morbis neglexisse , ut quidam velint , atque haec confitentem m pro- 

 banda certitudine veterum doctrinac posse citari. 



§. LVII. 



Stahlius , ejusque adepti , admodum proni foerunt ad crisium dierumque cri- 

 ticorum doctrinam admittendam; Autocralia quam profitebantur, naturae causa 

 erat cur veterum expectationis metbodum , potius quam chemistarum audaciam 

 imitarentur. Attamen boni medici ofiicium esse demonstravit , naturae operationcs 

 sedulo et active observare , non vero spectatoris otiosi in morbis vices gerere (i). 

 Juxta Stahlii sententiam , maximi in febribus curandis erat momenti , obedire 

 indicationibus naturec, quae fere omnes fébriles morbos egestionibus solvit, et 

 vitare omnia quae illas supprimera sive maturius provocare possent (2). Ut 

 crisibus faveret, et naturœ subsidium validum prasberet, venœ sectionem com- 

 mendabat ; si quidem censebat nimiam sanguinis copiam , et progressum celerio- 

 rem potissimum ad motus vitales extra modum provocandos valere ; verumtamen 

 eam in multis casibus damnabat ; quia nimia naturae debilitatione coctionem cri- 

 simque turbare , imo impedire potest venae sectio. Neuter , Stahlii iheoriae ad- 

 modum addiclus, historiam crisium et dierum criticorum divisiones veterum 

 more tradidit. 



(1) Ars sanandi cuni expeclatione opposila arti curaudi nuda expectatione , Parisiis 1730. 

 (a) Dissert, de feb. therapeia. Etiam con£ diss. de venac secl. 



