r 71 ) 



simul monet, ne importuno artis molimioe natura turbetur, dura evacuationi criticse 

 intenta est , sed potius ut adhibeantur quœ prasvisœ huic evacuationi prodesse 

 possunt. Doctrinae Hippocraticae circa crises et dies criticos fervidissimus defensor 

 habendus est Zwietenius, qui per centenos aliquot integros morboriim acutorum 

 decursus summa cum aniœi oblectatione vidit, postquam Hippocratis et Galeni 

 dogmata cum iis contulerit , quae in morbis observaverat ^ verissima esse , quae 

 dixerunt. Largitur tamen, uti HoUerius, cujus verba refert, Eevi sui minus fré- 

 quenter crises observari in morbis quara prisco tempore^ sed id non tam cœli 

 varietati quam minori in morbis modernorum medicorum sedulitati , et vivendi 

 medendique erroribus tribuendum esse censet. 



Huic illustrissimi Zwietenii sententiaa plane obtemperaverunt plures alii Hip- 

 pocratici medici, medio sœculo octavo decimo florentes, inter quos sunt We- 

 delius (i) Richter , (2) Solano de Luque (3) Hebenstreit (4) Quesnay (5). 



Prope Zwietenium possumus collocare cel. Haenium , ejusdem magistri dis- 

 cipulum et commentatorem. Asserit enim , se doctrinam Hippocraticam crisium 

 et dierum decretoriorum veram deprehendisse et eam , in futuris prasnoscendis 

 de exitu morborum ; dum ad prognosim , ea qua Hippocrates jubet prudentia 

 et circumspeciione , accedatur , non fallere. Ut causas , cur muiti medici negent 

 de crisibus et diebus criticis inconcussam veritatem et constantiam , habet : quod 

 naturam praepostera medicatione interturbent , vel minori prudentia utantur in 

 determinandis morborum initiis , vel quod ab applicandis regulis ad incertos 

 casus quibus ex sententia veterum non convenire possunt, non abstineant (6). 



(1) Dissert, de dieb. cril. 



(2) Opusc. med. t. III. p. 164. 



(3) Observations nouvelles sur la prédiction des crises par le poals, 1748. 



(4) Vis vili ad judicandos morbos seu de molibus naturœ criticis. Lipsia» 1749. 



(5) Traité des fièvres. 



(6) Ratio med. tom. IL cap. XX. p. 371. Confer. praelect. in instit. t. IV. p. gSi. 



