(76 ) 

 et ciir post hune harum causarum eflccius cessent. Ergo Culleni dienim cri- 

 ticorum explicotio conQrmandic Hippocratis doctrinœ inservit , miaimc vero illius 

 causis evolvcndis. 



§. LXVI. 



Postquam invesligationes physiologistarum recentium qui Baglivii , Stalilii , 

 Hofimanni et alioruin vestigia ingressi , in viribus vitalibus partes corporis solidas 

 moventibus bene cognoscendis iacubuerunt, extra dubiuni posuerint, liarum 

 partium lœsionem , primarias vices in producendis morbis agere , et theoriam 

 humoralem radicitus concutere cœperint , ardiia iterum visa est crisium meclia- 

 nismi explicatio ^ si quidem plurimis materia peccans e coipore expurganda inane 

 ingeuii ludibrium exlabat , atqiie tune scripta diversa in lucem prodita sunt ad 

 crisium utililatem in morbis solvendis denegandam (i), alia vero ad defeuden- 

 dam (2]. Muki morbi sine materia dicti , uti morbi nervosi exciderunt e numéro 

 morborum , qui excretionibus criticis judicari soient ; attnmen quaedam humorum 

 primilivœ alterationes et miasmata tum contagiosa tum paludosa , non desierant 

 haberi pro causis materialibus multorum morborum febrilium , qui inde coctio— 

 nem humorum inquinatorum , et ei succedentem eliminationem exposcebant. 



Griniaud in Schola Monspeliensi olim professor qui tam recte de principio 

 vitali scripsit, et distinctioni sensibilitatis in aninialem et orgauicam ansam prx- 

 buit, humorismo tamen fere absohito addictus videtur : admittit enim in hu- 

 moribus très aherationes diversas phlogisticam nempe , biliosam et pituitosam quas 

 ut causas materiales febrium habet 5 ha» causas vero secundum eum producta 

 sensibilia sunt a vitaliiim facultatum lassione (3). Sub nomine coctionis intelligit 

 harum facuhatum in causas materiales actionem , qua ita niutantur et talem ela- 

 borationem subeunt , ut organorum secreloriorum vi obtempèrent et ex corpore 

 evacuari queant (4). Bene fundatum demonstratumque habet termini septenarii in 



(i) Bagel. Ergo in piaxi medic. dier. ciit. doctr. iiiinis Ëdere periculosum est. Paris 1771. 



(2) Bosquillon. Etgo magui faciendi est crisium doctr. Baldinger. Veritas doctr. Hipp. de crisibus. 



(3) Cours des fièvres, tom. I. p. 180, 



(4) Cours des fièvres, t. II. p. 5i. 



