( 8o) 

 in morbis esse attendendum (i). Atqui notabiles exacerbationes , quibus febrlum 

 decursus distinguitur , certe earum typum constituunt. 



§. LXXI. 



Cl. Pinel , qui medicinae Parentis praecepta liberali prudentique , non aulem 



superstitioso cuitu , veneratus ac secutus est , çjus admisit idaeas de motibus au- 

 tocraticis naturae ad morbos solvendos et variis febrium accrcmenti , status et 

 declinationis periodis. Omni prorsus explicatione abstinuit sive circa fcbris na- 

 turam , sive circa crisiura mechanismum ; sed semper , quam maxime potiiit , 

 théorise humoralis , quae suis rêvera temporibus exoleta fiebat , reverentiam exuit. 

 lUi salis fuit monstrare in génère excretiones criticas , tanquam conaminum na- 

 tures ser'vatorum ad morbos finiendos producta ; signa generalia , quae easdem 

 anuuntiare soient , et indicatiouem instantem , eis favendi atque periculum re- 

 mediis imprudentibus eas turbandi vel impcdiendi. Denique propriis bene multis 

 observatis confirmavit , dispositiones naturae salutarcs saepissime stato deûnitoque 

 tempore , nempe in diebus quaternariis et septenariis observari (2). 



Eadem prorsus principia excellentis auctor semeioticœ (3) professus est 

 Crises secundum systemata varia per quae fiunt , recte distluxit , et post dierum. 

 criticorum Hippocraticam doctrinam expositam , terminât , aflirmando , se plus 

 quam per viginti annos arte medica exercenda in urbe ingehtissima , necnon in 

 nosocomio sic dlcto De la Saipetrière occupatum , crises, imo apud senes, tem- 

 poribus jam ab Ilippocrate indicatis constanter observavisse. Vir sane venerandus 

 fideque dignissimus est Prof. Landre'-Beauvais , sed tantuni ejus observationes , 

 si quando eas in lucem ederet , scientiœ et confirmation! doctrinae crisium et 

 dierum criticorum inservire possent. 



§. LXXII. 



Nostro ineunte saeculo ( cl. Prof. Broussais ) , novae physiologistarum medico- 



(i) De re med. lib. III. cap. IV. 



(a) ViJ. nosograph. philos, passiin et prœsertirn vol. I. alque médecioe clinique. 



(3) Sémeiotique a pag. 5 18 usque ad finem. 



