( 47 ^ 



DE MOTACILLA STJECICA (_LINN.). 



Quae de prœcedentibus dicta sunt, de hisce dici possum, quare non am- 

 plius de illis loquendum. 



DE MOTACILLA PHjENICURO (LT N N.). 



Ineimte vere conspiciuntur ; solœ adveniunt , et rarissime sese cum aliis jun- 

 gimt , turres et aedificiorum culmina inhabitant , canuntque in sublimi œdificio , 

 ut pinnaculis et summis caminis , primo diluculo praecipue suaviter cantilant 

 in sjlvis densissimis etiam aliquando reperiuntur , rarissimi in campis ; araneis , 

 muscis , chrysalidibus , formicis , parvisque baccis vescuntur nostris in regionibus. 

 Cum dies migrationis adsit , sese non conjungunt , sed usque ad ultimum 

 diem habitationem conservant. Ad finem mensis Septembris migrationem insti- 

 tuant, dura motacillae rubeculae habitationes hominum appropinquant, quare 

 Aristoteles et Plinius credebant , quod motacillEe phaenicuri esedem sint aves quœ 

 motacillae rubeculae , quod rubeculœ vocentur hyberno tempore et molacillœ 

 œstivo. Sic enim aiunt : « rubeculae , et quae cuticillae appellantur invicem tran- 

 » seunt , ast rubecula hyberni temporis , ruticilla aestivi , nec fere inter se dif- 

 » fernnt, ni pectoris colore et caudœ. » Sed constat hoc verum non esse , 

 utraque enim species migrât, et maxima datur differentia, qua faciUime una ab 

 altéra dignoscitur. 



Motacilla phaenicuri solae abeunt , lente volant indesinenter caudam cum trepi- 

 datione singulari quatientes , longos trajectus una vice non perficiunt. Paulo post 

 migrationis diem , non amplius observantur , ast secundum Olinœ testimonium , 

 mense Novembri adhuc degnnt in Italia. 



Regiones in quibus hibernant adhuc ignorantur , sed cum mense Novembri 

 et Decenibri in Itaha adhuc inveniantur et praecipue prope Mantuam , illas fines 

 Italiae aut Hispaniae non excedere teneo , quoniam nec in Africa nec in Egypto 

 fuere visœ. 



De cuRRtrcis in universum (b jechs) 

 Currucaî sunt migratoaiae aves quae, ineunte vere, apud nos adveniunt , campos 



