C4i ) 



si dénotent r et i' angulos refractionis RTC et EFC proâh : 



r=CR, — ICR 

 et r'=CRi' — I'CR 

 unde r—r' = Ai' = ICI' — /RI' 

 et inde emerget ratio difTerciitiarum : 



Al ICI' -\- IPV 



Jr Ter — J RI' 

 His positis ducantur ix' et jjl arcus circumrerentiarum quarum centra forent P 

 et /?, radii vero PJ et ifi ; anguli /C/, IPf et JRI' nietientur arcubus //' 

 (/. , et p/ quos intercipimit. Loco anguloriim in expressione praecedenti conten- 

 torum ponere licet arcus qiiibus metiuntiir, et quidem arcus per radium divisos 

 ut referantur ad unitatem. Emergit igitur aequalitas : 



^ ii_fi~ l_H-' « ^^ 



r (\' ( Il q' 



Atqui ut exprimatur punctum R esse causticae , rationibus variabilibus quœ in 

 utroque membre hujus poslremœ acqualitatis reperiuntur, rationes limitum sub- 

 stituendœ sunt. Quod ad prius membrum attinet, ope relationis (1) facile in- 

 venitur ejus limitem esse 



di n Cos. r ne' 



dr Cos. l b 



quod ad duas alias expressiones posterions membri, limites eorum sunt sinus 

 angiilorum , quos quasque recta PI et RI facit cum langenti circuli in /, id est 

 sinus angulorum tlN et Rit ^ sive cosinus angulorum NIC et RIC : ita ut : 



-jj, = Sin. tIN=z Cos. I 



~ = Sin. tiC= Cos. r 



Ergo expressio (2) evadit 



„^, -;+Cos.z-X^ - + -X- 1 + * 



" i „ i i b' 1 ~ b' 

 - — Cos.rX- X-r 1— r, 



f l f f <l f 



