INTRODUCTIO. 



De/initio. i". (/uando variabilis ad quantitatem constantem accedit ita, ni 

 eariim difTerentia reddi miuor quacumque quantitate data possil , nec tamen 

 mulabilis quantitad cODStanli aeqiialis fieri queat, haec illius limes dicitur. 



Haec definitio ab illa notione , quae ia aequatioDum theoria limitibus radicum 

 attribuitiir, omnino discrepat ; nam aequatiouis radiées constantes sunt quau- 

 tilates , hujiis aeqiiationis coeflîcieutibus delermiiiatae : diim variabiles ad valo- 

 rem immutabilem indefiuite convergentes limitibus, in significaiione enunciata, 

 solummodo gaudent. 



Hicc discrepantia , quanquam conspicua , clarior reddetur exemplis sequenlibus , 

 quibus delinilio proposita illustraiur. 



Exemplum i. Circumferentia Lmes est polygonorum ordinatorum inscriptorum 

 vel circumscriptorum. 



Omnis poljgoiii inscripti perimeter circumferentia c circuli , cui inscribitur , 

 minor est, quoniam siugula ejws latera arcu susteuso breviora sunt. Sed quando 

 laterum numerus duplicabitur , perimeter ad circumferentiam magismagisque 

 accedet; nam hexagonum ordinaium supponatur, cujus latus sit /, et designetur 

 per c circumferentia circuli circumsrripti , erit : 



c = 6 / 4- a. 



Quando hoc hexagonum in dodecagonum ordinaium iransmutabitur, latere 

 quocuHKjue per /' designato , erit / < 2 /' quia in omni triangulo latus quod- 

 cumque summa duorum aliorum minus est. Valore a /' loco / substituto , im- 

 minuenda erit variabilis a ut asquatio vera sit , atque fiet 



c = 1 2 /' + a' ubi a' < a 

 crescente igitur laterum numéro , polygonum ad circumferentiam infinité appro- 

 pinquabit. 



a. 



