( 17 ) 



PARS POSTERIOR. 



DE USU LIMITUM AD DETERMIN ANDOS VALORES SINGULARES 



FUNCTIONUM. 



Expositis theorematibus , quibus theoria limitum nititur, restât ut eorum usum 

 indiceimis ad determinandos valores singulares functionutn. Non raro euim 

 accidit ut si variabili , a qua functio peiidet , cerlus quidam valor tribuatur , 

 forma quam functio, substituto hoc valore, obiinet , nihil quidquam de func- 

 tioiiis valore doceat, quales formœ sunt a", ^^ o X a etc. Taies functionis valores 

 singulares dicuntur. Ad illos determinandos limes est indagandus ad quem 

 functio accedit , dum ejus variabilis ad valorem praedictum appropinquat 5 evi- 

 dens enim est, hoc limite indicari verum valorem, qui functioni est tribuendus. 



Prœcipuos casus, qui bac in re obtinent, totidem paragraphis breviter expli- 

 care conabimur. 



§. i . De liniitibus quarundam functioninn monomiarum , quarum variabilis 



ad o convergit. 



Limitum harum functionum ndagatio nuUa difficultate premitur, uti paucis 

 ostendam exemplis , sed propter magnam utilitatem , quae ex illa percipitur , 

 silentio praetermilti non potest. 



Exemplum i. Functionis ax limes o : nam quum x ad nihilum continue 

 appropinquat, hœc functio minor quacumque quantltate data fit, et ad o proinde 

 convergit. 



Exemplum 2. Functionis - limes infinitum est. 



Fiat a; = - , in qua y augebitur quando x indefmite decrescet , et obtinebimus 



c 



