*10 ADR. CATil. HOLTIUS 



bertatc, velut cardine, tola vertitur quaiw 

 instiluimus disputalio. Sinite me igitur haac 

 paucis absolvere. Est sane magna vis in 

 voce et oratione , magnuraque illius legis 

 naturalis, quae vult hominem ab humine ex- 

 coli, adminiculum. Verum in academica in- 

 stitutione quaedam sunt peculiaria, utique no- 

 tanda , ut quis ejus naturam ac vim perspi- 

 ciat. Scilicet academici doctoris auditorium 

 neque repentinum cst , neque proraiscua mul- 

 titudine conflatum. Est lectissima juvcnum 

 corona, aetate, moribus, doctrina, consilio 

 prope aequalium , qni perpetuo erudiri cu- 

 piunt, ad id jam educatione ac disciplina 

 scholarum pracparati. Scientiara quidem re- 

 rum quac traduntur nullam afferunt, verum, 

 qua sunt felicissima vitae aetate , mentem aper- 

 tam , memoriam nondum aflectam , animi sen- 

 ■ sus vividissimos, sciendique appetentissimam 

 cnpiditatera. Hac oportunitate singulari si 

 ille , ut par est , utitur , si movcndi vim ad- 

 hibct incredibilem, quae est in vocis auditu, 

 ct in aspcclu vultus et oculorum : vix fieri 

 potcst quin id asscquafur quod in inslitulione 

 estsummura, ut excitentur juvenes , ac veri et 

 pulcri amore inccndantur. Invicem cum ad- 



