M E D I C A. 51 



cuiii , quo scatet ille liqnor (quem probatorium 

 dicunt), fluidum decomponeret lacteiimque illi 

 tribueret colorem (i); praeterea tamen acidum 

 tartaricum Sulphuretum Arsenici pro parte solvere 

 videtur. D ti 1 k autem Bisschofet Christi- 

 son prae solutione, ipsius gazis adhibitionem 

 indicant, quia inde neque veneni solutio diluitur, 

 neque imminuitur reagentis efficacia (a). Hanc me- 

 thodum prae illa, qua usus est Wendland (3), 

 laudandam esse mihi videtur, cum ex adhibitione 

 Hydrosulphatis Ammoniae (Ammonium hydrosul- 

 phuratum) Arsenici siilphurati praecipitatum pro 

 parte solvatur in Ammonia, si haec non perfecte 

 fuerit saturata , vel et facile ipsum reagens praeceps 

 eat unacumacido, cujusadditio ut reagensactionem 

 suam exserat requiritur, corpusque formet magis 

 minusve flavum , liquore licet Arsenico destituto. 

 Optime itaque in hujus reagentis usu convenire 

 videtur gaz, ex Sulphureto Ferri et acido fulphu* 

 rico diluto utrisque puris ortum , atque per so- 



lu- 



Ci) Pfaff, neues nord. Archiv , 1807. Bd. 1. Sf. I. — 

 J a g e r , Diss. de effectihus Arsenici in varios organis- 

 mos etc. , Berol. 1808. in Gehlen, Journ.f. d. Chem. 

 Phys. u. Mineral., 1808. Bd. VI, p, 3oo. 



(2) Diilk, Berl. Jahrb, der Pharm., Bd. XXVUI. 

 p. aoo. R ijc h t e r , 1. c. p. 693. B i s s c h o f , in Bran~ 

 des Archiv , Bd. XVII. p. aSg. Christisou, 1. c. 

 p. a6o. 



(3) A u g u s t i n's , Archiv d. Sfaafs Arzneik. , Bd. II. 

 St, J. p. 58. Cf. R i c h t c r , 1. c. p. 695. 



