la INTRODUCTIO. 



Diu autem incertus haesi , quonam ordine argu- 

 mentum nostrum esset tractandum. Qua in re 

 nec Xenophontem, magistri sui interpretem, 

 sequi poteram , utpote qui , in referendis Socra- 

 tis sermonibus, aut nullum teneat, aut parum 

 probabilem certe ordinem rerumque dispositio- 

 nem ; nec Socratem ipsum : nam hic, etsiomnia 

 In ejus mente arcte inter se conjuncta fuisse, in 

 antecessum statuere liceat , doctrinara suam uni- 

 versam nunquam continuo sermone explicuisse 

 videtur : contra ducebatur variis eorum , quibus- 

 cum colloquebatur , indole , vitae genere , studiis- 

 que , et varia colloquendi opportunitate. Praeterea 

 solet mihi periculi plenum videri, in exponenda 

 viri cujusdam doctrina placitorum dispositione uti, 

 aliunde quam ab ipso doctrinae auctore , v. c. e 

 recentiore quodam philosophiae systemate, desumta. 

 Hac enim ratione saepe fit , ut ea doctrina cogatur 

 in certos quosdam locos , ab auctoris mente plane 

 alienos , eaque , quae locum sibi assignatum non 

 explent, quemadmodum in illo Procrustis lec- 

 to, ad definitam mensuram protrahantur quasi et 

 extendantur , ea vero , quae ampliora sunt spati- 

 umque sibi assignatum excedunt , resecentur , mul- 

 ta item distrahantur , quae in auctoris mente arc- 

 tissime conjuncta erant. Sic fieri aliter nequit, 

 quin illa doctrina componatur , vel potius raisere 

 contoraueatur ad alienam sentiendi rationem ; sic 

 contorta et nostras ipsorum cogitandi formas indu- 



ere 



