INTRODUCTIO. 13 



ere coacta, non poterit referre accuratam iraaginem 

 ejus , quem interpretamur. 



Omnino igitur id est agendum, ut, quantum fieri 

 possit, perspiciamus , quomodo singula in ipsa So- 

 cratis mente conjuncta essent , quid prius esset, 

 quid posterius , unde proficisceretur , quo tenderet , 

 et ut huic rei accommodata sit argumenti dispositio. 

 Quare visum est , praemissis nonnullis generalio- 

 ribus de Socrate ejusque philosophia universa, 

 utpote quae viam ad ulteriorem inquisitionem 

 muniunt et faciliorem reddunt, primum agere de 

 argumentis, quibus Socrates Deos esseprobavit; 

 deinde de iis, quae Socrates Divinum Numen 

 agere existimabat ; porro de proprietatibus , sive vir- 

 tutibus , qiias Divino Numini tribuebat ; deniquc 

 ex his efBcere notionem, quam Socrates sibi 

 Deorum informabat. Subjungemus autem nonnuUa 

 de modo , quo colendi sint Dii : haec enim , in 

 exponenda Socratis de rebus divinis doctrina , 

 omitti prorsus nequeunt; etenim hic in omnibus 

 ad vitae usum spectabat et ad vim, quam in ho- 

 minum animos moresque regendos singula haberenti 

 Haecce dispositio eo videtur imprimis commendari, 

 quod conveniat ipsi Socratis cogitandi rationi. 



S' I. 



