THEOLOGICA. 19 



rant, sed nunc antiquata erant. Docebant suum 

 cuique , quod opinatur , verum esse ; homineni 

 colere non veritatem , sed veritatis speciem ; eum 

 duci non veritatis amore , sed opinionum studio j 

 hinc ilhid Protagorae, omnium refum mensu» 

 ram esse hominem. Deos esse negabant, vel nunl 

 essent , in medio rehnquebant , omnia exstitissa 

 dicentes cpyo-f/ , ry^jj , Ts%vyi' Legem omnem , tam 

 moralem quam civilem , ortam esse T£%i/y , excogi- 

 tatam ab hominibus debilioribus, ut coercerent ho» 

 minum felicioris ingenii vim. Praecipiebant justitiae 

 speciem prae te ferre, et esse quam maxime pos* 

 sis injustum : nam justitiam esse a^Xorpiov ayxSov « 

 oheixv ^Koc^nv, pulcrum aliud esse natura , &\\ud 

 lege : natura pulcrum esse to TrAfoi/sjcTfTv, injuste 

 agendo plura sibi acquirere , lcge vevo , noUe plus 

 aliis habere (i). 



Haec 



(1) Cf. Tennemann 1. 1. p. S^i-SaS. Plato passitn , 

 speciatim de Republica Lib. II. V. Heusdii Initia Vol. 

 II. Pars I. pag. i3 sqq. alibi. — Convenire apprime So- 

 phistae videntur cum Weologis, et philosophis pleris-- 

 que superioris saecuii , ad finem vergentis. Nam hi etiam 

 principia scieutiae et virtutis antiquata destruserunt , sed 

 nova ijjsi antiquis substituerc non potuerunt , quia scili- 

 cet eorum plerique auimo non eraut ad virlutem iafor^ 

 mati. Quae Heusdius de illis philosophis reccutioribuS 

 dicit 1. 1. pag. 3. » Schohim tum reliquit philosophia et 



» in hominum luce et celebritate versari coepit... 5 



» popularitati illi autem haud raro cessit interior rerura 

 » inquisitio ; et hominera extcrnum diligentissime explo- 



» ran« 



B 2 



