THEOLOGICA. 23 



isti , coelestia tractantes , sibi viderentiir res Iiuma- 

 nas jam satis exploratas habere; porro ostendebat, 

 disqiiisitiones illas infructuosas plane esse, cum 

 nec ad ullum certum exitum perducerent , sed 

 potius ii , qui maxime liis gloriarentur , insanien 

 tium more in contraria omnia abirent, nec, si vel 

 succederent, hominibus prodessent , nam neminem 

 istorura , ubi venti causam repererit , posse tamen 

 ventura efficere. Imo non tantum inutilia, sed 

 impia etiam eos agere existimabat. Deos enira 

 coelestia illa omnia homines celare ; cum hi autem 

 ea patefacere noluerint , hominibus non licere in 

 ea inquirere (i). 



Ferre itaque non poterat Socrates, qui semper 

 agere aliisque prodesse studebat, illos in his 

 rebus vitam consumere , rebus utilioribus destina- 

 tam , eoque minus id ferebat, quo graviora et 

 majora peragenda praebebat temporis conditio , quo 

 majori virium omnium contentione perversitati resis- 

 tendum esse videbat. Ipse igitur hasce res , quibus 

 primura ahquam operam dederat, mox reliquit, et 

 ineatantum incumbere praecepit , quorum cognitio 

 hominibus data sit, et ad bene vivenduin aliquid 

 conferat. Hinc nohiit disquirere , qt/omodo se /la" 

 beat iste , qui a Sophistis dicitur , mundus ; imo 

 geometriam , astronomiam , arithraeticam eatenus 

 tantum coli volebat, quatenus sufficeret ad agrum 

 metiendum , ad diei noctisve tempus definiendum. 



Mi- 



(0 Cf.Me/Ti. Lib, I. c. I. (J. ii-i6. Lib. IV. c. 7. $. 6 , 7. 



