M 



C O M M E N T A T I 



nus amicus , ex eo ostcndit » quod Tiec equus , nec 

 juguni bouni , nec servus , nec aliud quidquani , 

 tam utile sit , quam bonus amicus , qui amico in 

 omnibus rebus opituletur (i). Ilinc dicit , ami- 

 corum , aeque ac servorum, nonidem, sed maxime 

 varium esse pretium , pro utilitaie quam praestent ; 

 et loquitur de amicis , quos operae pretium sit 

 sibi conciliare : hi autem sunt , qui plurimum pro- 

 desse amico possunt, minima ab eo sibi flagi- 

 tant (2). 



Sed jam diutius in liisce rebus versatus sum, 

 Socrates, etsi virtutem commendat, ut felicitatis 

 efFectricem , non tamen ideo eam coluit : in eo enim , 

 ut in multis , natura pravam vincit doctrinam. 

 Sponte autem pev rerum condiiionem eo perduce- 

 batur, iit imprimis virtutis respiceret honas seque- 

 las: nam Sophistae docebant, multisquepersua- 

 serant, justitiam ei , qui ipsam colit, essenoxiam, 

 reliquis utilem. Quod autem omnia ad civitatis 

 rationem exigat , et ad consilium terrenum referat , 

 id cum universa fere antiquitate Graeca et Komana 

 commune habet(3), non est privum ipsius vitium. 



Haec universalia de Socrate latius exposuimus, 



quia 



(1) Mem. II. c. 4. Eodem mo<io , quitnti prctii sit, bo- 

 nuni Iisltere IVatrem , ostendit Lib. II. c. 3. §» 1-4. 



(2) Cl. Mem. II. c. 5. c. 6. 



(3) Cf. V. Ci. P. Ilofstede de Groot Historia eccle~ 

 siae Christianae (. 19. et (J. UHmnnn iiber die Siindlo- 

 aigkeit Jtsu pag. ."Jo. cdit. aac , Il.-^iub. i833. 



