T H E O L G I C A. 3^ 



quia ejus sententiae de re morali tam arcte cum 

 ejus religionis doctrina cohaerent, ut, nisi illis 

 perspectis, haec intelligi nequeat. — 



Quomodo Deos esse probaverii? 



Hac de re Socrates disputat cum Aristodd- 

 JUo Ci) , quem quum Deorum cultum negh'gere 

 et contemnere cognovisset , ad aliam mentem 

 perducere conatur; et ei ostendir, cum Dcos 

 esse , tum res humanas curare , et cultu prosequen- 

 dos esse. Illud quidem sic aggreditur. Rogat 

 Aristodemum, num sint homines, quos ob 

 sapientiam admiretur? quod quum ille affirmasset, 

 et artificum quorundam nomina laudasset, Socra- 

 tes quaerit, quinam magis admiratione digni sint, 

 qui simulacra mentis moU\sque expertia , an ii , 

 qui animantia ratione et motu praedita effor- 

 ment. Aristodemus, jam videns , quo tendat 

 Socratis oratio , respondet , hos longe magis esse 

 admiratione dignos , si nenipe non casu , sed pru- 

 denti consilio haec exstiterint. Quum igitur sic 

 aperuisset fontem , unde manabat iste Deorum 

 cultfts contemtus , nempe quod dubitaret , an non 

 haec omnia , quae in rerun Mturjasunt, casu 

 potius , quam naturae cujus.iam superioris vi, 



ex* 



(i) Memorabilium I. c. \. 



C t 



