T H E O r. O G I C A. 43 



.supra vidimus, in quibiis Dei , oinnium rerum 

 auctoris , notio dominatur. Alibi etiam saepius id 

 dicitur , et per totain Socratis de rebus divinis 

 doctrinam ita regnat , ut non opussit, singuia quae- 

 dam loca alFerre. Quomodo autem hoc intellexe- 

 rit Socrates; num Deum liabuerit materiae etiara 

 creatorem , an vero , cum reliqiiis antiquis philo- 

 sophis, mundi tantum artiFiceiii , qui materiae 

 aeternae indiderit formam , non liquet : nusquam 

 enim de ea re apud Xenophontem loquitur. 

 Uti omnia ea, quae ad vitam civilem bene agen- 

 dam nil conferre existimabat, negligebat, sic hac 

 de re philosophari noluit : noluit scrutari , qua 

 ratione Dii singula quaeque moliantur , ne ec 

 inutilia et impia ageret (i). Quod cum ita sit, 

 sponte liquet, ex eo , quod Socrates, consueta 

 dicendi ratione usus, Deum dicat tov ]cd(ri/,ov (^quae 

 vox ad formam refertur) GvvTaTTovrtx, , aut etiam 

 artificem , eumque comparet cum artifice humano , 

 ex materia , quae jam adest , simulacra eiformante , 

 concludi minime posse , Socratem idem etiam 

 statuisse (a). Nam longe alia tractans , quam illa 

 cvphioi et f/,£T£upoi, quidni in his communem lo- 

 quendi rationem sequeretur? 



Deus autem rerum naturae auctor , omnia ita 

 constituit , ut optima et ad usum aptissima sint. 



Jam 



(i) Mem. IV. C.7. §.6. coU. Piat. Phaed. c.^s^. 

 (2) Mem. I. c. 4, $. 4, 7, i3. IV.. c, 3. §. i5. alibi. 



