THEOLOGICA. 45 



„ hominibus animum ingenuerunt, quo soli ex 

 „ omnibus animantibus divinam naturam cognos- 

 „ cere et colere possumus, quo famem, sitim , 

 „ frigus , calorem arcemus , quo disciplinas coli- 

 „ mus. Nonne vides , ait Socrates, homines , 

 „ si cum reliquis animantibus comparantur, vitam 

 „ agere divinam , quum et corpore et animo longe 

 „ prae iis emineant ? " Deinde ostendit animi cor- 

 porisque conspirationem , ita ut , demto akerutro , 

 neutrum prosit (i). Cum Euthydemo collo- 

 quens exponit, quam apte omnia in rerum natura 

 ad hominum usus conspirent, diei lux, ut cernere, 

 noctis tenebrae , ut requiescere queamus , solis 

 accessus et recessus , aliaque. Euthydemus as- 

 sentitur, haec eximiae erga homines benignitatis 

 documenta esse , et omnia haec hominum causa 

 facta esse videri ; atque ita commovetur horum 

 omnium cogitatione , ut dicat , se jam dubitare , 

 num quid aliud Dii agant, quam ut hominum curam 

 gerant, id vero obstare, quod reliqua etiam ani- 

 mantia curae divinae parte gaudeant. Cui Socrates 

 respondet, haec ipsa etiam Deum genuisse et alere 

 hominum causa, ut hominibus inserviant (2). 



Ob eam igitur causam Socrates Deum sapi- 

 enter et benigne mundum creasse dicit , quod 

 diligenter ubique hominum usibus prospectum sit ; 



sed, 



(1) Cf. Mem. 1. c. 4. §. ll-\5. 



(2) Cf. Mem. IV. c. 5. inprirais §. lo. 



