46 C O M M E N T A T I O 



sed , ut jaui in Introitu videbanuis, in eosubstitit, 

 iit videret, sapienter prospectum esse a Deo ho- 

 niinis indigentiae sensuali ; rerum naturam con- 

 siderat, quatenus hominis naturae sensuali , non 

 quatenus hominis naturae spirituali, ad perfectio- 

 nem divinam excolendae , accommodata sit. 



Deus non tantum omnium rerum causa est, sed 

 continuo res terrenas curat , mundumque perpetuo 

 regitet moderatur. lliclocusin Socratis de rebus 

 divinis doctrina gravissimus est , et quia inpri- 

 mis ab eo est explicatus , utpote ad hominum vitara 

 regendam efBcacissimus , et quia de eo tam purae 

 erant Socrati notiones, ut nulli magis anti- 

 quorum philosophorum , et quia non possumus non 

 admirari optimura virum , ingenii sui sensdsque 

 religiosi vi ad egregia quaeque ductum. 



Difficile autem cst apud Socratem, ut apud 

 plerosque philosophos antiquos, accurate distin- 

 guere inter creationem mundi et providentiam 

 divinam , quum ab eo plerumque conjungantiir , et in 

 ejus doctrina coalescant. Ipsumillud, quod Socra- 

 tes gravissimum habebat , placitum 6so\jg txvSpuTruv 

 CppovTi^siv , f>cos res humanas curarc , non provi' 

 dentiam solam continet , quam nos dicimus , accurate 

 a crcatione distinctam , sed aliquatenus etiam com- 

 plcctitur creationem , qua ipsa jam Deus hominibus 

 benigne prospexerit (i). Scilicet nos creationem et 



pro- 



(i) Cf. colloquium cntn Aristodemo, Mam. I. c. 4. 



