THEOLOGICA. 47 



providentiam .ita disjunctas cogitamus, utprimum De- 

 us creaverit , tum deinceps inceperit gubernare om- 

 nia ac conservare ; non \ta afiti,jui , nec Socrates: 

 hi Deum cogitant , ut qui semper omnium rerum 

 causam et originem in se habeat , semper etiam 

 gubernet mundum; qui, se rebus mundanis conti- 

 nuo interesse, demonstret tum nova efBciendo, 

 tum omnia moderando. Sic videmus , quam difficile 

 sit et periculosum , alienam doctrinam referre 

 ad locos quosdam , non ex ipsa illius doctrinae 

 auctoris mente desumtos. Tamen , ut singula eo 

 clarius proponi possint, sejungere hoc loco omnino 

 deberaus duas res, quas ipse Socrates non adeo 

 separatim spectasse videtur. Sed ad rem acce- 

 damus. 



„ Deus," inquit Socrates, „ universum , in 

 „ quo omnia pulchra ac bona sunt, ordinat et 

 „ continet, idque detrimenti, morbi et senectutis 

 „ expers , utentibus praebet, facitque , ut cogi- 

 „ tatione citius et sine vitio iis inserviat." (i) 

 Ut autem ubique , sic etiam in hoc loco inprimis 

 ad homines respexit. Teste Xenophonte, 

 Socrates Deos rebus humanis interesse existi- 

 mabat , non ea, qua vulgus existimabat, ratione, 

 ut Dii aha scirent, alia ignorarent; sed eos ex- 



is- 



j. 1 1 -iS. et cain Euthjdenio , IV. c. 3. , in quibua hoc 

 passim cernilur. 



(i) Cf. Mem. IV. c. 3. §. l3. 



