THEOLOGICA. 49 



reliqua animantia vivant , atque ob sortem , qua 

 prae animalibus reliquis utuntur, felicem similes 

 quodammodo sint Deo, naturae omnium felicissi- 

 raae (i). 



His expositis rogat: „ Quid igitur, quum tam 

 „ praeclara tibi beneficia praebuerint , dubitas , 

 „ num tu Diis curae sis ? quid jam facere praeterea 

 „ debent , quo tibi persuadeant , se tui curam 

 „ gerere?" Aristodemus respondet , se velle , 

 ut mitterent , qui se admonerent de eo , quod 

 faciendum omittendumve esset, quod Socrates 

 sibi datum esse a Diis dicebat: cui Socrates 

 occurrit dicens , Deos, cum /Itheniemibus ^ Grae^ 

 cis omnibusve hominibus futura praenuntient , ip- 

 sum non excludere , sed ei quoque consulere. 

 Deinde (2) afFert opinionem hominibus inditam, 

 Deos vel mala ipsis immittere posse, vel bona 

 praebere: quam opinionem , si falsa esset, Dii 

 hominibus non indidissent. Porro provocat ad id, 

 quod civitates gentesque , rerum humanarum anti* 

 quissimae et sapientissimae , et ea hominum aetas , 

 quae sapientia maxime insignis est , Deos omnium 



ma- 



(1) Hanc enJni hoc loco a Socrale spectari hominis eum 

 Deo similitudincm , non eam, quae posita est in eo , quo<l 

 uterque sit ratione praeditus , aut in eo , quod homo im- 

 perium exerceat in reliqua animaiia , Dei in umnes rei 

 imperio simile : liquet e loci ipsius ratione et contextu ^ 

 coll. I. c. 6. §. 10. et II. c. 2. §. 3. 



(a) Cf. Memorabilium I. c. 4, §. if. 



GRAT. D , • 



