52 COMMENTATIO 



„ quae ubique eodem modo observantur. Socra- 

 „ tes. Num hae ab hominibus latae esse dici 

 „ possunt? Hipp. Quomodo hoc fieri potuisset, 

 „ quum neque convenire omnes in unum locum 

 „ possent , neque unquam inter se consentirent ? 

 „ Socr. Quosnam igitur existimas leges has tu- 

 „ lisse? Hipp. Equidem existimem , Deos esse, 

 „ qui leges hasce hominibus praeceperint etc." 

 Talis lex est , Deos esse colendos , parentes hono- 

 re prosequendos , illiciium esse inter parentes et 

 liberos coitura , pro beneficiis acceptis gratiam essc 

 referendam. Hae leges divinae sunt; nam , cum 

 leges humanae interdum sine poena violari possint, 

 ii , qui illas leges violant , in poenam incidunt nuUo 

 modo efFugiendam ; ita , qui beneficia , a parenti- 

 bus , aut amicis accepta , non refert , eo ipso pu- 

 nitur, quod a bonis amicis descritur: nam nemo 

 amicus esse velit ei , qui beneficia accepta non 

 grato animo referat (i). Non plures diserte So- 

 crates enumerat leges divinas ; sed videtur omnia 

 praecepta nioralia habuisse leges , a Diis latas. 

 Scih'cet nondum adscenderat ad avTovoi^ixv animi 

 humani, et cum tamen illa praecepta ubivis sancita 

 csse videret , nec violari posse sine gravi damno , 

 rccurric ad Deum , causam omniuni rerum primam , 

 neglectis causis propioribus; solent enim homines, 

 et inculti quique Omnium maxime, nec immerito , 



ubi 



(l) Cf. Mem. IV. c. 4. f. 19. sqq. 



