THEOLOGICA. 55 



mabat enim , Deos hominibiis animum dedisseprae- 

 stantissimum, instructum egregiis facuUatibus, llis 

 usi, de permultis rebus ipsi judicare possumus: sic- 

 possumus judicare de eo , utrum navi praeficiendus 

 sit aliquis gubernandi artis peritus , an vero impe- 

 ritus; multas quoque res possumus computando , 

 metiendo , ponderando pernoscere ; denique ipsi 

 valemus judicare de actionibus, ad moralitatem per- 

 tinentibus, utrum officium flagitet, illas suscipere, 

 an vero omittere. . De his omnibus ipsi, cognitione 

 idonea instructi, facultatibusque illis bene excultis, , 

 judicare possumus ; Dii humano judicio rclique- 

 runt , ut de his decernat , et in his eligat. 



Sed id, quod raaximura est in his rebus , even- 

 tura nempe , Dii sibi ipsis reservarunt. Nobis 

 licet, si artis peritiam comparavimus , aptissime et 

 pulcherrime domum aedificare : sed num ipsi in ea 

 habitaturi simus , hoc nos iatet , hoc Dii sibi re- 

 servarunt. Prudentia suadet , ut nobis in ciyitate 

 comparemus multos affines , auctoritate florentes : 

 latet tamen nos, an non iidem hi affines aliquando 

 nos e civitate expulsuri sint. Quae quum ita sint, 

 Socrates censebat , nos debere uti ingenio divi- 

 nitus dato, et facere ea, quae facienda esse, huius 

 ingenii ope videmus: de iis vero , quae Dii sibi rcr 

 servarunt, quorumqueeventus incertus est, ad Dcos 

 esse referendura; hos enim iis, quibus propitii 

 sint, earum rerum eventum praenuntiare. Qui 

 Deos interrogabant de iis , quae ipsi, cognitionem 



idOx 



