6o COMMENTATIO 



„ riint: nam ouines testabuntur , me neminem 

 „ unquam laesisse deterioremve reddidisse, sed 

 y, semper amicos meliores reddere studuisse." (i) 



Ex hoc coUoquio , quod egregie patefacit sensum 

 viri , qui in mediis calamitatibus erigitur et incon- 

 cussus manet consientii suae virtutis , videmus , 

 quale fuerit dacmonium illud. Socrates dicit, divi- 

 num illud repugnasse , quominus defensionem 

 pararet; quod, quum amico mirum videretur , ulte- 

 rius explicat. Exspectaremus jam , eura allaturum 

 esse auguria , somnia , aut aliam quandam efficacem 

 Numinis actionera , seu externe sensus , seu interne 

 animura afiicientera : sed longe aliter se res habet. 

 Explicat rationes, cur ipse existimet , meliussecura 

 agi, si jara nunc moriatur, quura ita et senectutis 

 molestias effugiat , et desiderium sui relicturus 

 sit post mortem. Ea igitur , quae dacmonio 

 tribuebat , ipse assecutus erat ingenii viribus et 

 experientiae ope ; daemomum istud erat celeritas 

 quaedara ingenii et sagacitas , qua , uno quasi ob- 

 tutu , praevidebat , quaenara e causa aliqua neces- 

 sario sequerentur , nura actio quaedam bonas , an 

 vero malas secum duceret sequelas , nura igitur 

 suscipienda esset , an omittenda. Cur vero talia , 

 quae ipse protulerat , Numinis divini cfficaciae 

 tribueret , facile videtur explicari posse. Solent 

 enim homines , qui pliantasia et sensu valent , 



qua- 



(i) Cf. Mtm. IV. «,8. J.4-II. 



