6/i COMMENTATIO 



ex animo addictum fuisse vulgaribus antiquitatis 

 opinionibus dedivinatione, ita ut non solumoracu- 

 lis aliisque divinandi generibus uteretur , sed pe- 

 culiari quoque ratione Deos sibi per daemonium 

 consilia dare existimaret. In quo si quis velit su- 

 perstitionera ejus observare , et inde opportunita- 

 tem sumere, qua in Socratem invehatur, facile 

 id ei largimur. Socrates superstitiosus erat , et 

 adhaerebat patrio Deorum cultui , ut deinde magis 

 etiam videbimus : non autem doctrina est, in qua 

 cernitur Socratis praestantia; ipse profitetur, sc 

 non esse magnopere sapientem , nec ullum sibi esse in- 

 ventum sapiens , ex animo suo natum» Si quis vi- 

 rum rite aestimare velit , respiciat ejus vitam , anl- 

 mum ejus , ad virtutem et religionem informatum ; 

 valebat sensu morali et religioso , et sensum hunc 

 religiosum imprimis prae se fert haec de divinatione 

 opinio. Nani fides divinationi habita duabus re- 

 bus se commendat , quas in omnibus illi errori 

 addictis, sed speciatim in Socrate non possumus 

 non laudare. Proficiscitur enim ex animo et inti- 

 me sentiente, homines quacumque in re indigere 

 auxilio divino , et plane Deoruni sapientiae be- 

 nignitatique confidente : omnes , qui divinationi 

 operam dant , eo ipso patefaciunt , se haec duo , 

 et humanam indigentiam et Deorum vim benigni- 

 tatemque, persentire. Quod imprimis in Socrate 

 nostro animadvertimus ; nam hic diviiiationi non 

 operam dabat , ut vanae cuidam curiositati satis- 



fa- 



