THEOLOGICA. 6f 



easque partim ipse in operibus illis conspicuas os- 

 tendit , partim de Deorum operibus ita locutus 

 est , ut inde efficere queamus , quaenam Diis pro- 

 prietates, ex Socratis mente, tribuendae sint. 



Haec causa est, quare primum egerimus de Dei 

 operibus , et his expositis veniamus ad eorum pro- 

 prietates ; nam haec unice ratio psychologice proban- 

 da videtur, et composiia est ad rationem , qua ipse 

 ille , quem interpretamur , progressus est. 



Proprietates igitur, quas Socrates divinae na- 

 turae tribuebat, hae sunt: 



Sapientia , quam , quasi in maximo theatro , iii 

 omni universo egregie manifestatam cernebat. Hinc 

 instituit egregium illud argumentum tekologicum^ 

 quod exponens ostendebat , rerum naturam ita 

 apte et sapienter ad certos fines attingendos com- 

 positam esse, ut casu existere non potuerit, sed 

 agnoscenda sit ejus causa, natura quaedam divina 

 sapientissiraa. Etiam ex eo , quod homines ratio- 

 nis participes sint , eamque aliunde eos accepisse 

 necesse sit , probabat , esse naturam divinam ra- 

 tione praeditam. In argumentis igitur, quibus esse 

 Deos probat , dominatur notio mturae ratione et 

 iapientia praeditae ; adeo ut, si Socrates id sibi 

 sumere voluisset , ut divinae naturae definitionem 

 exhiberet, ita hanc instituturus fuisse videatur, 

 esic mentem summam , omnium rerwn causam. Prae- 

 cipue hanc divinam sapientiam amicis suis conspi- 

 ciendam praebebat in ratione, qua Dii moderantur 



iC 2 ca , 



