7* C O M M E N T A T I 



in ea non procedere, sed subsistere , ita ut qiuim 

 jani pervenerint ad principia vera et egregia, lamen 

 haec principia non ulterius persequantiir , nec per- 

 veniant ad ea , quae ex illis necessario efiicienda 

 sunt. Fieri igitur omnino potuir, ut Socrates 

 agnosceret v. c. Dei omnipraesemiatn , non item 

 Dei ipiritualitatem , etsi haec ex illa necessario 

 sequatur. Adeoque, si illo modo concUidere ve- 

 limus, aliena Socrati obtrudemus; quod caventi 

 ea tantum referre mihi videbatur, quae ipse So- 

 crates prae se ferebat, omissis iis, quae , etsi 

 potuerit et e nostra cogitandi ratione debuerit 

 agnoscere, non tamen certum est, utrum revera 

 agnoverit (i). 



Sunt sane paucae, quas enumerabamus , a So- 

 crate Divinae naturae tributae proprictates , et 

 hodie in scholis longe plures numerari solent. Sunt 

 tantum eae , quae ad modum agendi ^ ut dicitur, 



per- 



(i) In lianc cnortm inter alios saepius incidit Doct. 

 C. J. Brand, in sjiec. lit. inaug. , exhihenti quaestiones 

 in Socratis sententiam de Deo (Lugd. Bat. 1820); cf. p. 7 

 et 8 , ubi , Dei Socratici propriam esse aeternitatem pro- 

 baturus, hoc ratiocinio utitur : » Si Deus non est aeter- 

 » nus , vel ab alio extra se originem habet , vel a se ipso : 

 » ulrumque autem absurdum , igitur e sententia Socratis 

 » Deus est aeternus." Ibidem p. lo. Deum e sententia 

 Socratis Kcruijixrov esse , prohat ex eo , quod hoc 

 libertati y ojnnipotentiae , necessitati , omnipraesentiae , 

 quas omnes proprietates Socrates Dco tribueret , optime 



