THEOLOGICA. 75 



et proprietatibus , videamus , quamnam sibi S 0- 

 crates informaverit Dei notionem. 



Ad hunc locum primum pertinet, ut inquira- 

 mus , num Socrates unum esse Deura statuerit , 

 an vero plures. Et sane gaudeo , quod inquisitio 

 eum habuerit exitum , ut constet , egregium illum 

 virum a polytheismo se erexisse ad monotheismum , 

 etsi impurum etiamnura et avitae superstitionis ves- 

 tigiis commaculatum. Nam agnovit unum Deum 

 supremum , omnium rerum parentem et conser- 

 vatorem, plures autem ei adjunxit Deos inferiores. 

 Qua de re unus tantum apud Xenophontem 

 exstat locus disertus, 1. IV. c. 3, §.13, ubi So- 

 crates distinguit reliquos Deos, qui nobis bemficia 

 praebeant , et unum illum univcrsi totius auctorem 

 et conservatoretn. Sed quod unus hic locus diserte 

 pronuntiat , idem egregie aliunde confirmatur. 



Nam universa Socratis doctrina ducit ad unius 

 Dei notionem. Causa , quae reliquos adduxit ad 

 Deos plures colendos, haec imprimis erat, qaod 

 aut Deo summo indignum haberent, omnia curare 

 et ad minima quaeque descendere, aut non pos- 

 sent mente parum exculta sibi informare notio- 

 nem vis tantae , quae una , uni personae propria , 

 omnia amplecteretur. Haec autem causa in So- 

 crate non aderat: unam enim agnoscebat provi- 

 dentiam , omnia , tam magna quam parva , com- 

 plectentem , unam curam divinam in omnibus 

 efficacem ; adeoque causil sublata , probabile est , 



in 



