THEOLOGICA. 99 



notionibus , liquet etiam , quo perfectiores sint 

 alicui naturae Divinae notioms , eo perfectiorem 

 ipsi esse conjunctionis cum Deo sensum. Ut igitur 

 de universa doctrina Socratica judicium ferre tuto 

 possimus, considerare debemus conjunctionem , 

 quae in ea obtinet, hominum cum Deo.: nam quo 

 perfectior haec sit, eo perfectiores etiam Socratis 

 de natura Divina notiones dicendas esse , constat. 



Socrates existimabat, Deum hominibus leges 

 praecepisse. Ea, quae hominum animis inditus 

 boni malique sensus pronuntiat, quaeque adeo 

 apud omnes populos sancita sunt , haec habebat 

 leges Divinas , ideo nempe, quod qui eas violaret, 

 semper a Deo puniretur (i). Etiam oraculorum 

 efFata aut alias divinationes , quibus Deus homines 

 admoneret de actione quadam suscipienda aut omit- 

 tenda , legum divinarum instar Iiabebat, quibus 

 obtemperandum esset ei , qui Deo gratus esse 

 vellet. Sic per oraculum Delphicum praeceperunt, 

 ut homines civitatis lege ipsos colerent (2). Liquet 

 igitur, Deum sibi cogitasse Socratem ut hominum 

 lcgislatorcm et judiccm , qui leges det , et poenis 

 afiiciat eum , qui has violat. 



Jam videamus , quomodo homines sibi propone- 

 ret respectu ad Deum habito. Docebat semper , ho- 

 minibus obtemperandum esse hisce legibus. Cur au- 



tem 



(1) Cf. Mem. IV. c. 4. ^.19. sqq. 



(2) Cf. Mem. IV. c. 3. $. i6, coll. I. c. 3. ^. 4. 



G 2 



