T H E O L O G I C A. loi 



observant, benignitatem suatn ostendit: quasi non 

 tanta sit divinae naturae benignitas , ut omnibus 

 favere velit. 



Plane alius sic multoque ignobilior oritur 

 animi sensus , quo homines Deum prosequuntur. 

 Ipse Socrates indicat , quo sensu prosequeretur 

 Numen Divinum. Dicit Euthydemo (i): „ Deus 

 „ praecipit per oraculum, ut ipsum colamus lege 

 „ civitatis : lex autem ubique est , sacrificiis pro 

 „ opibus praestandis Deos sibi propitios reddere. 

 „ Quomodo igitur melius quis Deos colat, quam 

 „ si ea faciat, quae ipsi jubent ? Sed decet nihil 

 „ de viribus remittere : qui enim hoc facit, osten- 

 „ dit, se non vere Deos colerc. Quando autem 

 „ nihil omittimus, et quantum possumus Deos 

 „ colimus, bono esse animo debemus , et summa 

 „ quaeque exspectare beneficia. Non cnim ab aliis 

 „ merito majora bencficia exspcctare possumus , 

 „ quam a Diis , fiec aliter^ quam si horum favo- 

 „ rem nobis conciUayimus ; id autem nobis eo magis 

 „ continget , quo magis ipsorum legibus obtempera- 

 „ verimus.^'' Socrates igitur confidit quidem 

 Divinae benignitati , sed ob obedientiam legibus 

 divinis praestitam ; optima a Diis sperare jubet , 

 ubi eos ita, uti praeceperunt, colimus. 



Itaque Socrates inferior est Platone, qui 

 Deum 70 ccyocUv vocabat , Senecd, qui dicebat, 



Diis 



(i) Cf. Mem. IV. c. 5. f 16 et 17. 



/ 



