T H E O L O G I C A. lo 







Ea conjunctio honiinum cura natura divina , qua 

 haec colitur, ut amore imprimis conspicua , quac 

 spiritualis dici meretur, his iraprimis se patefacit 

 animi sensibus, adorationis ^ amoris , grati ammi, 

 fiduciae. Hi autem sensus in ea conjunctione, quam 

 diximus legalem , qua Deus colitur legislator et 

 judex , aut vix adsunt , aut oronino desunt. Nam 

 qui ita Deum colunt, adorant non divinara natu- 

 ram, sed potius Dei justitiam et legem ; grati animi 

 sensu non ducuntur , quum non a Dei amore , sed 

 ab ejus justitia omnia beneficia exspectent; fiduciam 



non 



vitae finein ratiocinium suum yidetur invertiijEe. Autea 

 existimaverat , eum , qui Diis gratus esset , ab iis prospera 

 sorte remunerari : unde sequebatur sponte , eum , <jui cala» 

 mitatibus premerelur , Diis ingratum esse , et poenis divinis 

 subesse. Sed , cum ipse in calamitates incideret , et tameu 

 sibi couscius esset , se iegibus divinis semper obtemperas- 

 se , ratiocinabatur paulo aliter ita : qui Diis obfemperat , 

 eorum favore utitur , et ab iis beneficia accipit ; egi> 

 autem. semper quam maxime Deorum voluntati obtempe— 

 ra.d , ob quod ipsuiii hominum odia experior ; adeoque 

 non possunt Dii mihi adversi esse ; — id enim ipsis 

 OVXClXu^s^Ol, Memor. I. c. 3. J. 3. — et id, quod mihi 

 nunc accidit , videtur forte malum-, sed ravera esse malurn 

 non potest. Itaque sibi variis rationjbus persuadebat , 

 mortem sibi non esse inrelicem , prouti et elus discipulus 

 Xenophon cojjiosa oirtione ostenderc studet, ejus nioi'— 

 tem fuisse fe licem , 5£(i0iK>j , benignitatis potiu» divinwe 

 documeutum; el ita Socrati aut orta aut contirmata est 

 vitae faturae felicioris spes, quam , testibus Platoue tt 

 Cicerone, fovebat. Vid. Memor. IV. c. 8. P l a t. Apol. 

 e. 17. ct conf. id quud :iu!eii Socrates dixit , Menior, 

 11. c. 2.. C». 3. 



