4 PRAEFATIO. 



jiivenes atnicae. y, Quid, dicebant, num convenit 

 „ bellari religionis Christianae indoli? Nonne nie- 

 „ rito tot patres veteris ecclesiae aliique religionem 

 ,^ nostram laudibus celebrassent summis , quippe 

 „ bello interdicentem , an non injustius plurimi, 

 „ qui philosoplii e.«>se gloriantur (i) eam , ac 

 ^ si rem detestetur milltarem , repudiassent. " — 

 Alii vcro: „ qui divina posset censeri quae 

 „ religio civitatis civiumque singulorum saluti 

 „ adversetur ? " Ita disputatum. Tandem ve- 

 ro intelligentes , religionem Christianam minime 

 spectare posse, ut civitatis salus pereat, et ni- 

 si hoc tempore bellum gereretur, non longe ab- 

 fore, ut civitas periret, arma Christianis haud 

 recusanda putarunt; immo ducti amore animoque 

 grato erga patriam , cui parentes , cognatos , ami- 

 cos , educationera , academiam , magistros et quam 

 phjrima debuerant , tum illi, atqueego, ciipide arma 

 cepinnis. — Hincigitur, clarissimi viri, quaestione 

 proposita j;avisus sum et magna cum animi volup- 

 tate in ea tractanda versatus; ita et haec com- 

 mciituiio enata, quara accipiatis cum benevolentia 



in- 



(l) Qliales fuerunt Tintlsl , Toland, ColUn ,Wiston, Shaf- 

 tesbury , Troiichard , Jiayte , yoltaire , Roiisseati , Diderot 

 aiiique. Quo*;um scrpia citavu' P e t r u s Verstap in Dis- 

 put. Nullum iti Ethica Christinna praeceptum esse , quo et 

 tinguli , reliti. — ViJ. opp. a curatoribus Lcgati Stolpiaoi 

 edita dt iB#r»« dtnrina Cliriitieua , T. IV, p. p6. seqq. 



