PRAEFATIO. s 



indulgentiaque , oro, precor. — Quae si Facultati 

 maxime venerandae non plane displiceat , laetissi- 

 mo ero animo, tum ob fructum, quem res tractata 

 milii largita fuit , cum ob honorem summura , quo 

 vestra comprobatio rae afiiceret. 



Priusquam autem pergam , liceat mihi pauca dice- 

 re de responsionis argumento. — Responsio facile 

 distribuitur in duas partes pro duabus quaestionis 

 partibus. Ad primam partem : „ Disquiratur , ^/irnvOT 

 e doctrina Ethices Christianae homini et Principi 

 Christiano liceat, bellum gerere, nec ne?" re pro 

 viribus considerata , affirmative quod dicitur , respon- 

 dendum aestimavi. Ut alios autem et meae sen- 

 tentiae assentientes haberem , et adversantes con- 

 vincerem, minime supervacuum habui, postquani 

 meam enunciassem sententiara , in alios , raaxime in 

 eos, qui bellum ex religionis Christianae prae- 

 ceptis ac indole illicitum habeant, meam defen- 

 dere, atque ostendere , eorum sententias falsis niti 

 argumentis. Qiiam refutationem a Facultatis siim- 

 me venerandae consilio minime aiienam esse, col- 

 lexi e ratione, qua quaestio sese habet, ut , als- 

 quisitione instituta, non exstaret dubium. 



Quum alter^ quaestionis parte quaeritur : „Quud- 

 si licitum existinetur, inquiratur, quatenus de bel- 



1« 



