■T H E O L G I C A. 9 



illamve rein, quae est luijus gentis , sive clandesti- 

 na opera, sive palam vi et armis,petat, homini, 

 in hac civitate vitam agenti , et principi , qui huic 

 civitati praeest , utrique Christiano, arma quippe 

 talia, quibus hostes saepius occumbant, in istam 

 gentem capere liceat , nec ne. Quae res mihi diju- 

 dicanda est ex Ethices Chrisiianae doctrina (i). 



§.2. 



Non disertum de bcllo praeceptum a Christo , neque 



ab j^postolis , datum exsiat. Eorum agendi ra- 



tio non plane interdicere vidctur , ne bcl- 



lum gcrat Chrinianus (2). 



Christus in mundura venit ^mixdav tov kou 

 conditurus, minirae regnum terrestre, quod om- 



nino 



(O Grotius, iion orania bella justa esse posse intelligens, 

 quaestionem de bello ex indole Christianae doctrinae dijudi- 

 candam hoc modo enunciat: An lellare iinquam justum cst. 

 Vid. cjus Hbcr de 1. B. et P. Lib. 1. c. 2. et Tzschirner, 

 Opusc. Acad. Lipsiae 1829. p. 128, Oraiioni hoc de argumen- 

 to inscripsit: De belh Christianis non interdicto. 



- (2) NonnuIli,veterisCodicisauctoritate moti.bellumuniverse 

 aDeononimprobarideniousirare voluerunt. „ Nam , dicebant e. 

 g.', Deus ipse bella jussit." (Nura. XXV. 17, 18. XXXL 2,3. 

 XXXIII. 5c— 56. Deutr. L 42. 111. 0. Jos. I. 6. Vlll. j, j2. 

 IX. 6. X. a, S. I Sam. XXX. 7. Jud. 111. 9, io. VI. 34. XL 

 ap. XV. 14.) Unde bellare , re per se considerata, lice» 

 re effecerunt. Vid. Gerhardi, Loci Theolcgi , Genevae 

 1639- Tom. VL p. 8oi— 8ii. Male sutem id exinde colligi 

 contendit Garve, /Ibhnndlung uber die f^erbindung der Mo- 



rttl 



