T H E O L G I C A. 25 



rxuTVjg ayaTTt^v oy§£(? £%f/, "vx tU tviv ^vxhv auTOv 

 6y VTrep Tuv (piKuv xutou (l). 



S. 5« 

 Civkatis ac principis. 



Ille forsitan qui seraet ipse , cognatos , amicos , 

 cives in bello defendere licere concedit, dubiiishae- 

 ret , utrum civitatem ac principem defendat ; haerere 

 autem. non debet. Quod ut elucescat , rationem 

 spectemus , qua civis Christianus sese habeat erga 

 civitatem principemque. 



Homo quisque arctissirae solo natali adstringi so- 

 let (2), ubi tot vokiptatibus fructus est: „ Quo- 

 „ tiescunque ," ait C a m i 1 1 u s , „ patria in men- 

 5, tem veniret , haec omnia occurrebant , colles 

 „ campique et Tiberis et assueta oculis regio , et 

 „ hoc coelum , sub quo natus educatusque es- 

 „ sem " (3). Haec omnia recordari dulce est 

 solatium morituro illi exsuli , de quo Maro cecinit : 



— -— — Coelumque 



Adspicit tt dulccs reminiscitur Argos C3). 



Om- 



(i) Joh. XV. 12, 13. Vid. Grotius et Kuinoel ad 

 h. 1. CfiF. de Keizer, in O^p. Soc. Hag. 1822. p. 110. et 

 R e d d i n g i u s , qui candem rem , quara De Keizer, tracta- 

 vit, p. Js8. 



(2) Livius, Uistor. V. 54. 



(S) Virgilius, Aett. X. vs. 782. 



