T H E O L O G 1 C A. 



m 



eos beare debet , quod his vitam adimi , abrumpi , 

 vario cruciatu auferri sinat. Carior est principi 

 Christiano salus sui populi , quam aliarum gen* 

 tium , carior fidelium ac bonorum felicitas , qiiam 

 flagitiosorum ac injustorum, carior denique vita 

 civium , quam hostium. Conamina igitur princi- 

 pis illius demonstrent id, quod intimo sentire ani' 

 mo eum oportet. Itaque dum casus oritur, ut 

 aliarum gentium conatds hostiles , nonnisi copiis 

 et armis , arcere possit ; ad haec confugere nou 

 ab ejus officiis alienum est. Contra vero , nisi 

 armorum vi hostibus resistat, suo officio deest; 

 quoniam tum hostes maleficos aeque ac suos cives 

 innocentes , ne dicam prae iis , diligat. 



Forte quis dicat ,non esse, quod suos cives armis 

 munire, ac eos mortem oppetere, jubere ei liceat. 

 Respondeo tamen: princeps Christianus profecto 

 non tot civium vitae periculura adire jubebit, quot 

 in discrimine versati fuissent ; non tanta mala siiis 

 civibus ipse afFeret , quanta ailata fuissent , si 

 hostes isti libere egissent. llle et suos ad rem , 

 his ipsis licitara, permovet, ad rem honestam in- 

 citat, scilicet ad vitam ponendara pro fratribus, 

 pro illis , quibuscum arctius conjuncti sint , quara 

 cum hostibus istis injustis (i). A civibus ma- 

 jora mala depellere, eos ad rem honestara permo- 

 vere omnino decet principem , haec a religione 

 Christiana jussum. 



CO Conferas ea, quaa suyra, §. 4 ct 5, dicta sunt. 



CON- 



