70 COMMENTATIO 



hac in re obvias , librum , quo , Projet d& paix 

 perpetuelle dicto, tribunal spectavit constituen- 

 dura, cui qui assiderent, e diversis regionibus 

 electi , lites regura discernerent Europaeorum. — 

 Hujus consilii et principes , et viros doctos illiusae- 

 tatis , certiores fecit , inter quos Leibnitzius ejus 

 consilium non repudiandum censuit (i). — Dein 

 Kantius (a), Fic hte (3), Krause(4) , Hu- 

 go (5), aliique variA ratione, pacem constituere 

 aeternam voluerunt. Et omnino ad omne bel- 

 lum evitandum Parisiis (Septembris die 26. anni 

 MDCCCXV.) pactum est foedus inter tres Eii- 

 ropae principes , quibus plures postea accesserunt, 

 quod Sanctum dicitur , et pacem reddere vult , 



ae- 



(i) Cf. Leibn. in Observations sur It Projet de Paix per- 

 pctueJle. (.Opp. omnia , Tom. V. p. 56 — 60.) Ubi et memorat 

 ante Ahhatem alios quandam rationem, qna ad pacem diurur- 

 nam pervcniatur, indicasse (ibid p. 57). Ita etiam Ernst 

 von Hessen-Reinfelds in libello, Ber so v/ahrhafte ^ 

 als ganz aufrichtig und discret gesinntc Catholischg , quem 

 citat Tzschirner, jiber den Krisg, p. 79. 



(2) Vid. Zum ewigen Frieden , 1795. Van Hemert, coram 

 Socistate, cui nomen : F eliK Meritis, orationem habuit , de- 

 monstraturus: illam pacem a philosophia Critica constitui pos- 

 se. Vid. ejus Magazyn, III. p. 39. seqq. 



(3) Vid. Crundlage des Nattirrechts , Th. 11. p. 261— •265« 



(4) Vid. Entviurf eines EuropSischen Staaten- Bindes , in 

 Deutsche» BlStter , 4. 13. 



Cs) Yiii. Lehrbncho dts Naturrechts , p. 82. se.^jq. 



