134 COMMENTATIO 



et crudelitate revocat , eumque lenem , mansiie- 

 tum, misericordem ac placabilera reddit. Maxime 

 vero jussum : quid tibi factum velis , fac et alte- 

 ri ^ secum ipse reputat , ex quo cogitat saepissi- 

 me : quid ego vulneratus , aut devictus si essem, 

 ab liostibus railn factura vellera? Profecto quis- 

 que Cliristianus , haec et talia in memoriam re- 

 vocans , nunquara de suo ofRcio dubius l:aeret. 

 Caritas, quae latius, quam leges juraque, patet, 

 eum docet, qualia sint oIRcia obeunda (i). — - 

 Quae cum ita sint, belli ratio, quam Iilc adura- 

 brabimus , maxime indoli religionis nostrae convenit. 

 Regionis princeps , sive ipse sit railitura dux, — 

 nam eum, rei militaris peritum , suos cives in belli 

 pericula dimittere , ipsum verodomi tuto vivere , nisi 

 salus populi id sibi vindicet , non decet ; — i/vedo- 

 mi remaneat, quodcunquein ejus est potestate, cu- 

 rat, ut milites sui nulla re necessaria , neque ali- 

 mento vescimentoque , neque stipendio careant ; cu- 

 rat , ut belli atrocitates, acmiseriae, quam maxime 

 diminuantur; curat, ut ipsihostes, non solum 

 inermes , sed etiam armigcri , sive devicti, sive 

 captivi vulneratique, humanius tractentur. Tum 



ille 



(i) Cf. hujus Comm. , Part. li. §. a. — Exod. XXIII. 4, 5. 

 Proverb. XVI. 7. XXIV. 17-19. XXV. 21, 22. Matth. V.43-48 

 l.ue. VI, 57-36. Rom. XII. i8-ai. i Thess. V. 15. I Petr. 

 II. 20-23« HI. 9. — Jam Gentiles commendarunt amorem erga 

 hostes. Cf. Grotius, de veritalt retigionit Chritlitina* , 

 Ub. IV. '._. ji, noja j. 



