THEOLOCICA. 137 



trem vitam raorti-, quaevitata satisfieri officiis Clirisi- 

 tianis nequeat , non eripiendam credit; liac in terra 

 vitam terrestrem definiri scit, vitam definiri ipsam 

 negat ; iramanis delictorum , antea commissorum , 

 moles, quam sibi gratuito Christi in^erventu con- 

 donatam credit , non terret eum ; vitam , hoc ter- 

 restri curriculo beatiorem , exspectat. Has ob cau- 

 sas uterque est fortissimus, quo nulUis unquara 

 fortior heros. -Hostes, si possit , inermes reddere 

 studet; sin minus, inter densos hostes intrepidus, 

 numquam iratus pugnat. NulKI vindictd , verum 

 sumnia magnanimitate ductus est homo , qui ni- 

 hil humani a se alienum putat. Quemcunqne 

 aspiciat vuhieratum , sive aniicum , sive hostem , 

 quantum possit,- amat amore, quem ipsa natu- 

 ra ejus animo indidit , religio tamcn auxit; san- 

 guinem cohibet , vulnera obhgat , ipsum recreat (i) ; 

 ipse , letali afflictus vulnere , moribundus a Deo 

 patriae salutem , pro se autem et hostibus veniam 

 implorat (2). Quodsi tamen victor e campo rever- 

 sus sit , non sibi tribuit , sed et laudes et gratias 



tan- 



Ci) Hoc anlmo erga hostcs vulneratos fuerunt Totilas (vd. 

 Procopius, de helln Vandalico , Basiliae. 1531. Iir.p.134, 

 162, 559. ?"2)' Henricus IV. ct Carolus XII. (vd. Bec- 

 ker. 1. 1. XI. p. 205, 320, XIV. p. 240.) 



(2) Digna,quaeraemoretur,estRu teri raors. Hica. 1676. pro- 

 pe Siciliam vulneribus acceptis moriturus , muka, e Psalmorura 

 locii petita jlocutus est , maxime e Ps. LXII. 6,8,9. LXIII s. 



rxix. 



