T H E O L G I C A. 149 



matos hostes gerunt , iisque , simulac inermes sint 

 aut sese tradant , nullam inferunt vim , contra sane 

 misericordiam impertiuntur , ipsique ob crudelitates 

 puniuntur (1). Hostes in captivitatem quidem, 

 minime vero in servitutem abducuntur ,quisque pro 

 dignitatis gradu , quem apud suos ^deptus fuit , ae- 

 stimatur (2); vulnerati , et sui, et hostes , neque in« 

 lerficiuntur aut despoliantur , multo magis curan- 

 ^ur (3). Incolis regionis hostilis iisque innocenti- 

 bus cujuscunque aetatis sexusque parcitur, etmili» 

 tes jubentur sese abstinere ab iis vexandis ^4) eo. 

 rumque bonis praedandis , et sokimmodo in eos 

 peragere,quae temporibus necessaria sint (5). Foe- 

 dera , et quae in bello inter diversos hostes pan- 

 guntur , sancte servantur, et qui neutri utriusque 

 partis faveant, summam colunt justitiam (6). -^ 

 En belli " gerundi rationem , quam gentes , quae 

 Christo fidem habeant, sequi solent. Profecto 

 quisque, qui nunc Ethnicorum mores in men- 



tem 



(l) Ibid. II. p. 143 ■ 



<2) Ibid. II. p. 144. seqq. ISS- seqq. 



Cs) Ibid. II. p. 203. Quae postliminii jure capu sunt , hodie 

 bostibus relinquuntur ; non ita antiquo aevo factum est. 

 Cf, G r o t i u s , Lib. III. c. 9. 



(4) Cf. Schmeltzing, 1. 1, I!. p. 153. seqq. 172. teqq. 

 J76. sqq. 



Cs) Vd. Schmeltzi n g, 1. ]. II. p. laS , 173, iSo. 



(6^ Ibidi II. p. S12. seqq, p, 235. seqq. p. 354. seqq. 



