T H E O L G I C A. i6t 



mani magnam terrarum partem ditione tenuissent , 

 aut nunquam cum hostibus pacem pepigerunt , aut 

 demum , quum talem inire possent , in qua callide 

 nova dissidiorum semina spargerentur , vel quum 

 futuri imperii divitiarumque ex illis regionibus 

 sibi contrahendarum spes facta esset. Ita tandem 

 pacem fecerunt cum P h i 1 i p p o Macedomm re- 

 ge,cum Antiocho et M ithridate; itatandem 

 cum Carthagimensibtis , Graeciae civitatibus , /le- 

 toUs (i), aliis. Eandem ob causam saepius et 

 bella gesserunt ad internecionem. Haec testatur 

 imprimis tertium bellum Punicum , quo Patres 

 conscripti , nonnisi Carthagine , imperii aemuld, ex- 

 scissjl, conquieverunt. Tempus igitur bella finiendi 

 nescierunt, nisi magna commoda, bona aut impc- 

 rium iis arriderent; rarius profecto nobiliora sec- 

 tati sunt (2). 



; A tanto bellandi ardore , quo populi in mutuam 

 ruant perniciem , abhorret maxime religionis Chris- 

 tianae doctrina, quae luculenter docet, hominem 



non 



Graeciae libtrtaiem restitutam annuntiarunc, et, Perseo 

 capto, Mactdoniam in formam provinciae redigerunt nomir.e 

 Hbtriatit. Qiiae subdols arsl Vd. omnino Heyne, Opuie., 

 I. I. p. S3<5. 



(l) Vid. Stuart, Rom. Ce:ch., V. p. 322. ~ VI. p. 93, 

 94. — p. 104, 107, 268, 295. — IX. P. 74» atip. — IV. p. 

 118. -.- V. p. 481. — VI. p. 95- 380. 



' '(2) Cff. Livius, XXII, 58. Tzschirner, «. d, K., p, 

 «74» »75. 



DOED. L 



