T H E O L O G I C A. 169 



utriusque salutem ac commoda augere (i) , atque 

 socios, sive Christianos , sive nondum Christi no- 

 men profitentes, moribus imbuere humanioribus co- 

 natur (2^. Talia docet . hodie populos Europaeos 

 jus gentium (3), 



NuUum pactum , bello finito, apparuit cxop- 

 tatius, quam illud, quod tres Europae prin- 

 cipes Rusiiae, Borussiae et Austriae , bello ges- 

 to, in quo illi eorumque socii dimicarunt pro 

 Europae libertate, inierunt Parisiis (a. 1815. 

 m. Sept, d. 26.). Singuli videlicet sese sancte 

 obstrinxerunt ad Christi doctrinam tanquam vitae 

 normam strenue sequendam. Sese invicem tan- 

 quam fratres amare voluerunt , in pace vivere 

 perpetud , et| non longius inimicitiis odioque , ve- 

 runi justitia et caritate duci , cum in rebus do- 

 mesticis , tum in faciendis foederibus (4). Pluri- 

 mi principes huic pacto deinceps accosserunt (5). 



Quae 



(i^ Hoc consilio articulus primus pacti Westyhalici con- 

 scriptus est. Cf. Woltman, 1. 1. Anhang p. i et 74. 



(a) Sic Batavi cum Maroccis a. 1777. pacem inierunt (De 

 Martens, Rec. I. p. 624.), Russi cum Turds a. 1792. 

 (1.1. V. p. 68. art. I.) atque Angli Batavique cumAlgsrensium 

 civitate a. 1816. (Kluber, Aete des iriner- Coiigresfl. p. 8.) 



(3) Cff. K 1 u b e r , S c h m a 1 z. , et S c h m e 1 1 z i n g in 1. 1. 



(4) Pactum ipsuni inveniri potest in Orat. laud. clarissimi 

 V. Voorst, not^ *. vd. etiam Schmeltzing,]. 1. 111. p. 

 373. notd 4. p. 374- nota 7. 



(5) Principum nomina, qui hulc pacto accesserunt, ennme* 

 lat cl. van Voorst, I. 1. nota 13. 



