INTRODUCTIO. 9 



tii, qui plures, ut ex Ethlces Christianae, ita e 

 philosophiae moralis decretis (1), beiluui illicitum 

 pronunciarint (2). 



(0 Cfr. Tzschirner, ueber den Krieg, pag. i. sqq. 



(2) Quamdiu Religio Christiana, anteConstantinum Magnu^n , 

 nondumpublica religioesset constituta , multi Christianipiietmi. 

 litiam et bellum sibi intertcrdictum habuissc videntur; raaxime illi , 

 quitheoreticam ,(idealembarbare dicunt) vitam agere et spiritua- 

 lc certamen ccrtare studentes (cfr. iieande r fDenkwurdigkei^ 

 ten, Tom. I. p. 090 et 419) et quibus, Ethnicorum cultum, 

 in Romanorum castris dum versarentur , sequi jussis , persua- 

 sum erat, saepe se injusta de causa alios debellare (cfr. 

 iMosheim, Zedel. Tom. VII. p. 247 sqq.). Quod tamen de 

 omnibus Christianis, uti nonnullis placuit, dicendum non est. 

 Plures enim bello inteifuisse constat, (cfr. G roti us 1. 1. c. 2. 

 dejuie b. ac p.'), Nec rigeues ,>ec T ertu Ilianus, neque 

 alii, qui in bellum invehuntur, (.et ad quoriim tesilmonia pro- 

 vocari solet) sibi semper constant; quin bellorum justas esse 

 posse causas afBrraant. (vid. Grotiuin I. I. qui dignissimus est, 

 qui hic legatur). Tam gravia a summo Grotio afferuntur argu- 

 menta, ut Tz schirnero vix accedere ausim , qui in sripris: Fall 

 4tt Heidenthums , p. 233, ncber den Krieg ,p. 12 et in Opuse^ 

 Acad. p. 130, statuisse videtur, omnes Christianos bellum sibi 

 interdiccum opiuatos fuisse. Patrum Ecclesiae loca, quibus 

 bellum illicitum esse censent, sunt TertuIIiani, de Patien- 

 tia et in Apologetico , Cap. 27. maxime de Corona militis, 

 Cap. I. 2, II. Cypriani, Epist. 2. Origenis, . Cew/ra 

 Celsum, Lib. IV. Cap. 82. p. 564 Lib. V. Cap. 33. p. 602. 

 edit. Ruaei. Post seculum , IV. Lactantii, Instit. Div. 

 Lib. V. Cap. 18. (quo de loco legatur Staiidlin, Geschichte 

 dtr Sittenlehre Jesu , Band. 111. p. 26—29) Basilii Mag- 

 nii, Epist. Canon , Canon 13. 



Deinde Sociniani, Mcnnonitae, Quakeri,. iViystici itcm bel- 



lum 



